De betrokkenheid van Victor Salman bij het museum begon in 1997. In zijn toenmalige functie als wethouder Ruimtelijke Ordening hielp hij de initiatiefnemers bij het realiseren van hun plannen voor een bunkermuseum. Op zijn advies werd gekozen voor het grote bunkercomplex onder de duinen en niet voor een separaat gelegen bunker. Een gouden zet, want het museum met een gangenstelsel van 500 meter en 12 verschillende bunkers is inmiddels uniek in Nederland.
Na de oprichting van de stichting werd Salman voorzitter, een functie die hij inmiddels een kwart eeuw vervult. Hij speelde een belangrijke rol bij het verkrijgen van vergunningen, het realiseren van uitbreidingen en het verwerven van subsidies. Ook wist hij door overleg en samenwerking met onder meer natuurorganisaties, het Hoogheemraadschap Rijnland en de gemeente de weg vrij te maken voor belangrijke ontwikkelingen.
In de afgelopen decennia was Salman nauw betrokken bij tal van bijzondere projecten. In 2007 werd het zuidelijke gangenstelsel beschikbaar voor rondleidingen. In 2015 volgden onder meer de plaatsing van het dak op de vuurleider met behulp van een Chinook-helikopter en de opening van Museum Engelandvaarders door Koning Willem-Alexander. In 2024 werd de Noordgang geopend. Ook bij de huidige plannen voor het ontvangstgebouw, de verdere inrichting van het museum en de ambitie om door te groeien naar een nationaal museum blijft zijn betrokkenheid van grote waarde.
Het bestuur roemt zijn inhoudelijke kennis, historische betrokkenheid, strategisch inzicht en politieke gevoel. Salman weet mensen te overtuigen en bij elkaar te houden, ambitieuze plannen om te zetten in concrete resultaten en ook in lastige situaties de koers vast te houden. Zijn overtuigingskracht, sterke presentaties en uitgebreide netwerk hebben het museum veel gebracht.
Tegelijkertijd werkt hij vaak achter de schermen, waardoor zijn grote bijdrage niet voor iedereen zichtbaar is. Nu Salman heeft aangegeven na 25 jaar voorzitterschap geleidelijk wat gas terug te willen nemen, realiseerde het bestuur zich dat hem nog niet de bijzondere waardering was toegekend die hij verdient.
De benoeming tot erelid is daarom een welverdiend eerbetoon aan zijn jarenlange inzet en betrokkenheid. Het bestuur heeft hem bovendien unaniem gevraagd voorlopig aan te blijven als voorzitter, in ieder geval tot de voltooiing van het ontvangstgebouw en bij voorkeur nog langer.
